26 september

Pim zou 46 geworden zijn…. Pfff Ik wordt altijd ongedurig rond zijn verjaardag, en wil dan altijd iets doen. Vaak is het iets op Texel, omdat we daar veel van onze jeugd hebben doorgebracht. Komt bij, Pa ligt begraven in Den Hoorn, dus dan zie ik die ook nog ff op zo’n dag.
Maar dit jaar was ik al vroeg met voorbereiden, want in februari had ik me al opgegeven voor de halve marathon van Texel. Ik had G en Andy ook gestrikt om mee te doen, dus dat ging helemaal goed komen. De vrouwen konden dan mooi supporteren en Ik had een eet en slaapplek geregeld.
We moesten de boot (je mag niet pont zeggen) van 13:00u hebben, en dan zou de halve (en de 10 km) beginnen zodra de boot aankwam. Yvonne nam een boot eerder (Marjan was te laat maar mocht mee op onze boot, en Tonny had haar brommer mee en twee helmen, zodat zij en Andy ook vervoer hadden.
Nou daar gingen we hoor, Danny, Jim en Klaas waren er ook, dus het was een fijn verjaardags reunietje. De boot was een kippenhok, wat een gekakel zeg! Maar goed eindelijk ging dan die klep open en daar gingen we! We zwaaien naar Yvonne en Marjan, die mekaar dus toch gevonden hebben en we schieten het zijweggetje in naar Den Hoorn. Het tempo zat er goed in! Andy hoorde zelfs iemand zeggen dat we 15 liepen (fysieke onmogelijkheid voor Krik…). Na 5 kilometer waren we in Den Hoorn, en ik moest Andy al weer lossen (heb Danny helemaal niet gezien, en Klaas liepen we op 3km al voorbij). We kwamen langs het restaurant waar ik gereserveerd had, en ik liep nog lekker met G op.
Op het 10 km punt zie ik een tussentijd van 53 minuten! Wow, als ik dat volhou, heb ik 12 minuten over voor die laatste km! Kommop G! Huh? Issie G? sjips! Ik was hem ook kwijt!. Nou, dan maar zelf doorhollen. De aanloop naar het strand gaat lekker op en neer door de duinen, maar omhoog vind ik niet zo erg, zolang het maar stevig is. Daar is het strand! Mooie zee, met ruige golven. Ze hebben tot zowat op het stevige stuk betonplaten neergelegd en het heeft veel geregend, dus lekker stevig strand. Een man doet mee met zijn dalmatiër aan de riem. Beest is woest enthousiast en mag even los. Hij gaat keihard rondjes om ons groepje heen rennen. Lagge hoor. Dan weer aan de riem en HUP! Verder.. Ik zie de strandopgang, het is Jan Ayeslag geloof ik. Ik haal het bijna hollend tot bovenaan, maar moet een klein stukje wandelen… en dan weer voort, modderige plassen, smal paadje, maar ik houd mijn tempo lekker vast. Waar zouden Andy (voor me) en G (achter me) zijn? Niet aan denken, een slok water en verder. Ik zie een paar verdwaalde wandelaars lopen, die zullen ook wel niet weten waar ze in terecht gekomen zijn… 1200 malloten rennen modderopspattend langs hen heen! Ze hebben lange jassen aan en de vrouw heeft een groene legging eronder…. Dat Moet Lia zijn! Haha wat een toeval! Loop ik hier op Pims verjaardag op Texel, en loopt Pa’s vrouw hier te wandelen terwijl ik langsstuif! Hahaha ik draai me om en roep haar. Hé Lia! Verward kijkt ze op… Hé hallo!. En voort ga ik! Het 16 km punt nadert. Nu heb ik de Dam tot Dam van vorige week al weer klaar! Dat schiet lekker op. Over 1.5 km staan de meiden te supporteren bij de Worsteltent, een pannenkoekenhuis, waar we vroeger toch wel eens gingen eten. Ik herinner me een schilderijtje van twee Griekse worstelaars, waarvan de een niet meer kan lopen en bij de ander op zijn rug zit. Hij zucht: die 13e pannenkoek was net even teveel. Ha! Dat waren geen pannekoeken(vroeger schreef je het zo), dat waren wagenwielen! Ik moet heel klein geweest zijn toen dat indruk op me maakten, want we hadden nog de caravan en niet de bungalow. Daar zie ik Yvonne. Ik neem ff de tijd voor een knuffel, want ik haal het wel onder de 2 uur denk ik zo. Snel jaagt ze me weer op (stink natuurlijk als een bunzing, en ik ben kletsnat van het zweet en de bekertjes water die ik over me heen gekieperd heb.
18 km! Het gaat goed. En dan inene, vlak voor de 19 km, is de koek op. Pffff lood in de benen zeg! Gelukkig is er nog een standje met sportdrank. Ik stop heel even om een bekertje op te klokken, en verder maar weer. Bij 20 km staat Danny als een hyperactief konijn op en neer te springen en roep dat ik een PR ga halen…. Ja, dat weet ik ook wel….. Ik pers er nog een heel lichte versnelling uit, en weet het groepje waar ik aansluiting bij had gezocht nog te lossen… daar is de bocht naar de finish, Danny stapt opzij, en ik ben over de lijn! Sjeemig man, echt OBEES onder de twee uur! Waar is G? Oh! Gps Appie uitzetten op me telefoon!. Daar staat 1 uur 57 (bleek later 1.56.nogwat te zijn). G kom net 20 seconden over de 2 uur over de streep. Gaaf man! We zijn der! Ik zie Andy al, en Tonny is er ook! Ja, met die brommer kan ze overal komen…
Na het douchen lekker aan de Skuumkoppe met bitterballen! Zooooooooooooheeeeeeeeeee… dat zakt lekker in de benen!

’S Avonds gereserveerd in Theaterrestaurant Klif 12 in Den Hoorn. Eten is errugh lekker, niet heel duur, en we gaan lekker verder met de skuumkoppies en later ook nog wijn…. Het leven is goed. Het optreden bestaat uit 4 autistische mannen die uit Zwitserland, Duitsland en Nederland komen, en gewoon ONWIJS! GOEIE! JAZZ! maken…. Helaas nam Andy en Tonny de laatste boot, dus die maken dit niet mee, maar wat gaaf zeg…. Na het optreden rollen we als een balletje naar de B&B, waar ik maar geen reclame voor maak, want het was niet voor herhaling vatbaar. Meer dat het vlak bij het restaurant was….
Ontbijt was aardig (op de lange haar die YvY vond tussen de broodjes), en toen gingen G en Mjan naar de boot. Wij bleven nog wat op Texel, (evn pa goeiedag zeggen natuurlijk) maar het was echt prutweer…. Dus Hup! naar Zwaag, de laatste spullen inpakken van mijn huis.


afbeelding van Bevert

Goed gelopen, Krikko! En nu nog effe die 21km in Mokum inkoppen ... ;-)


Gebruikerslogin

Navigatie

Laatste reacties